تبليغاتX
من و نجوم
مطالب علمي

 

 دوباره رسیدیم به بخش معرفی کتاب

اول از همه باید بهتون بگم که دو کتاب قبلی که براتون معرفی کردم خیلی ساده نبودند تا بشه اونا رو توی چند روز خوند من خودم اعتراف می کنم که برای التفهیم دو ماه و نیم وقت صرف کردم .تازه آنقدر هم نتونستم روش تسلط پیدا کنم.

حالا هدفم چی بود  هدفم این بود که بگم باید از کتاب های ساده تری چون کتاب نجوم به زبان ساده شروع کرد تا بعد از تسلط روی اون بشه کتاب های جالبی چون التفهیم و صورالکواکب رو به خوبی فهمید.

 

+ نوشته شده در  جمعه دوازدهم مرداد 1386ساعت 16:40  توسط وجیهه  | 

 

نظريه تشكيل و تحول ستاره‌

مرحله تولد : ستاره در اثر چگالش مواد بين ستاره‌اي تشكيل مي‌شود. مواد بين ستاره‌اي مخلوطي است از گاز و غبار مي‌باشد. حدود 96 تا 99 درصد جرم گاز بين ستاره‌ايي را هيدروژن و هليوم تشكيل مي‌دهند و بقيه از جنس كربن، اكسيژن و ازت است.

ذرات غبار با قطر متوسط  10سانتي‌متر از جنس يخ ‌ـ آمونياك‌منجمد ‌ـ گرافيت و سيليكات هستند. مواد بين ستاره‌ايي پس از مدتي منقبض مي‌گردند. مواد بين ستاره‌ايي در حال انقباض «پيش‌ستاره» ناميده مي‌شوند. با ادامه انقباض دماي منطقه مركزي پيش ستاره مرتباً افزايش مي‌يابد تا به دمايي برسد كه براي شروع واكنشهاي هسته‌اي كافي است، در اين شرايط پيش‌ستاره به صورت يك ستاره واقعي در مي‌آيد و آن را ستاره رشته اصلي مي‌نامند.

مرحله غول : وقتي هيدروژن منطقه مركزي ستاره به هليوم تبديل شد واكنش هسته‌اي هيدروژن در مناطق خارجي‌تر ستاره شروع مي‌شود. در منطقه مركزي ستاره به علت پايين بودن دما، واكنش‌ هسته‌ايي سوختن هليوم شروع نمي‌شود. لذا منطقه مركزي شروع به انقباض مي‌كند. بخشي از انرژي آزاد شده در اثر انقباض صرف گرم كردن هسته و بخش ديگر از سطح ستاره به خارج تابش مي‌شود. در نتيجه ستاره شروع به انبساط مي‌كند از طرف ديگر، وقتي دماي منطقه مركزي به حدودصدميليون درجه رسيد واكنش هسته‌ايي تبديل هليوم به كربن در منطقه مركزي ستاره آغاز مي‌شود.

در اين لحظه است كه ستاره به صورت «غول قرمز» در مي‌آيد. خورشيد در مرحله غول، شعاع حدود 70 ميليون كيلومتر، و درخشندگي حدود 1000 برابر درخشندگي امروز خواهد داشت.

مرحله ابرغول : هليوم هم به نوبه خود در منطقه مركزي ستاره تمام مي‌شود آنگاه هسته كربن شروع به انقباض مي‌كند. در اثر انقباض هسته كربن، مناطق خارجي ستاره شروع به انبساط مي كند و ستاره به صورت «ابرغول» در مي‌آيد.

مرحله كوتوله سفيد : آخرين مرحله حيات ستاره‌هاي كم جرم، مرحله كوتوله سفيد است كه ستاره‌هاي مذكور پس از اتمام منابع انرژي هسته‌ايي، وارد آن مي‌‌شوند.

كوتوله‌هاي سفيد، ستاره‌هاي كوچك و كم‌جرمند شعاع آنها حدود دو درصدشعاع خورشيد و جرمشان حدود جرم خورشيد است با توجه به اندازه و جرم اين ستاره ها متوجه مي‌شويم كه چگالي متوسط آنها خيلي زياد و حدود ده به توان شش گرم بر سانتي‌‌متر مكعب است علت چگالي بزرگ كوتوله سفيد آن است كه كوتوله سفيد، پس از اتمام منابع انرژي هسته‌ايي، آنقدر به انقباض خود ادامه مي‌دهد تا اينكه نيروي فشار و گاز با نيروي گرانش برابر شود.

كوتوله سياه : ستاره پس از توقف انقباض، بتدريج سرد مي‌شود و سرانجام به صورت كوتوله سياه در مي‌آيد و از آن پس‌، بدون اينكه ديده شود در داخل كهكشان به حركت خود ادامه مي‌دهد

+ نوشته شده در  پنجشنبه یازدهم مرداد 1386ساعت 19:51  توسط وجیهه  | 

 

مقدمه اي بر ستارگان دنباله دار

ستاره دنباله دار يك جسم سماوي كوچك يخي است كه در مداري به دور خورشيد مي گردد و از يك هسته ( جامد ، يخي ،‌گاز و غبار ) و هاله گازي ( بخار آب ، دي اكسيدكربن و ديگر گازها ) و يك دنباله طويل ( متشكل از غبار و گازهاي يونيزه )‌تشكيل شده است . وقتي كه ستاره دنباله دار به خورشيد نزديك مي شود . دنباله آن تغيير مي كند ، دنباله آن به دليل باد خورشيدي دورتر از خورشيد قرار مي گيرد . طول دنباله مي تواند تا 250 ميليون كيلومتر بر سد و بيشتر از آنچه است كه ما مي توانيم ببينيم ، ستاره دنباله دار در مدارهاي شديداً مختلف المركز خود فقط وقتي كه نزديك خورشيد است قابل مشاهده است

 

قسمت هاي يك دنباله دار

هسته : هسته يك مركز منجمد است كه سر دنباله دار است . و از يخ ،‌گاز و غبار تشكيل شده است هسته بيشترين مقدار جرم توده را دارد اما بسيار كوچك است ( عرض آن حدود يك تا ده كيلومتر يا بيشتر است ) .

هاله : هاله يك توده كروي از گاز است كه هسته دنباله دار را احاطه مي كند و حدود يك ميليون كيلومتر است و از بخار آب ،‌گاز دي اكسيدكربن ، آمونياك ، غبار و گازهاي طبيعي ديگر كه از هسته جامد متصاعد شده هاله و هسته سر يك دنباله دار را تشكيل مي دهند .

دنباله يوني : دنباله انباشته اي از گازها ( يوني ) هميشه دورتر از خورشيد قرار مي گيرد . زيرا بادهاي خورشيدي ( طوفانهاي يوني با سرعت زياد از خورشيد منشأ مي گيرند ) آنها را به عقب مي رانند ( گاهي آن را دنباله پلاسمايي نيز مي نامند ) . وقتي كه دنباله دار به خورشيد نزديك مي شود دنباله يوني پشت سر دنباله دار قرار مي گيرد وقتي دنباله دار از خورشيد دور مي شود ،  دنباله ممكن است به طور بيش از 100 ميليون كيلومتر برسد .

دنباله غباري : دنباله غباري يك دنباله وسيع و طويل است كه از ذرات غبار ميكروسكوپي كه توسط فوتون هاي خورشيدي بافر شده ، تشكيل شده است . اين دنباله منحني به آرامي از حركت دنباله دار ايجاد مي شوند و وقتي كه دنباله دار از خورشيد دور شود . محو مي شود .

پوشش هيدروژني : گاز هيدروژن سرو دنباله دنباله دار را به طول ميليونها مايل ( معمولاً در فاصله بين دنباله يوني و دنباله غباري احاطه كرده . پوشش هيدروژني به عرض ده ميليون كيلومتر و طول 100 ميليون كيلومتر هسته را احاطه كرده است .

و دقتي كه دنباله دار به خورشيد نزديك مي شود اندازه آن بزرگتر مي شود .

مدار دنباله دار

دنباله دار در مدارهاي شديداً بيضوي به دور خورشيد گردش مي كند . سرعت آن در هنگام نزديك شدن به خورشيد بيشتر و وقتي كه به دورترين نقطه در مدار برسد كاهش مي يابد .

دنباله دار فقط وقتي كه به خورشيد نزديك است روشن مي شود ( به حالت بخار در مي آيد ) و در دورترين نقطه مدار تاريك است ( كاملاً غير قابل رؤيت ) بادهاي خورشيدي دنباله را به سمت دورتر از خورشيد مي رانند .

بعضي دنباله دارها يا به خورشيد برخورد مي كنند و يا چنان نزديك مي شوند كه منفجر مي شوند اين دنباله دارها Sungrazers ناميده مي شوند .

كشف دنباله دار

 گروه اعزامي غبارهاي ستاره اي ناسا دنباله دار wild 2 را در 2004 ملاقات نموده و نمونه اي از ذرات دنباله دار را گرفته و به زمين باز خواهد گشت . فضاپیمای كوچك ( حدود 770 پوند ،‌350 كيلوگرم ) در هفتم فوريه 1999 به فضا پرتاب شد و دنباله دار wild 2 را در دوم ژانويه 2004 ملاقات نموده و در 15 ژانويه 2006 و در غرب بوتا در ايالات متحده به زمين باز خواهد گشت . دنباله دار wild2 يك دنباله دار با دوره كوتاه است كه توسط ستاره شناس سوئيسي پل ويلد ( paul wild ) در 6 ژانويه 1978 كشف شد . هسته دنباله دار  حدود 3 مايل (5 كيلومتر) است . مدار  wild2 به دور خورشيد 39/6 سال است و مدار بيضوي آن از حدود مدار مريخ تا مدار مشتري است .

گلوله هاي برفي جهان

يك تئوري بسيار جنجال برانگيز و جديد است كه براساس آن دنباله دارها‌ ( متشكل از آب منجمد ) به طور مداوم زمين را بمباران مي كنند . اين گلوله برفها ( شايد ) با سيستم فرضي ماهواره قطبي مشاهده شوند .در اين تئوري دنباله دارهاي منجمد در اتمسفر بخار مي شوند و بخار آب را به محيط اضافه ميكنند .

+ نوشته شده در  پنجشنبه یازدهم مرداد 1386ساعت 19:49  توسط وجیهه  |